کودتاچی ها دراندیشه قتل عام سیاسی دیگری هستند!

کودتاچی ها، به راهی رفته اند که جسارت و تصمیم باز کردن درهای زندان را به روی دهها فعال سیاسی سرشناس بازداشت شده ندارند. این همان حالتی است که یکبار نیز در دهه 60 پیش آمد و منجر به قتل عام 67 شد. یعنی پاک کردن صورت مسئله به زعم خویش. بسیاری از کسانی که در کودتای اخیر دست داشته و آمر و عامل جنایات درون زندان ها هستند، در دهه 60 نیز مسئولیت داشته و در قتل عام 67 نیز نقش آفرین. چه در شکنجه و بازجوئی، چه در اعتراف گیری و چه در محاکمات سرپائی و چند دقیقه ای و صدور احکام اعدام و چه در اعدام و انتقال اجساد به گورستان متروک خاوران و به زیر خاک فرستادن دسته جمعی اعدام شدگان. احمدی نژاد و جنتی و احمد خاتمی و فیروز آباد و بقیه طراحان و عاملین کودتای 22 خرداد، بتدریج و با اطمینان از سرکوب مردم و جلوگیری از به خیابان آمدن آنها، مانند خفاش از لانه بیرون آمده و رجز خوانی را درنماز جمعه و سیمای جمهوری اسلامی آغاز کرده اند. نه تنها رجز خوانی، بلکه تهدید به دستگیری های جدید.
بحث بر سر خطر باقی ماندن چهره های سیاسی در زندان است و تکرار قتل عام 67، البته اگر فرصت و امکان آن را بیآبند. به راهی رفته اند که جز این نتیجه ای نمی توانند بگیرند، زیرا در غیراینصورت آنهائی که در زندان اند اگر از زندان بیرون بیآیند خواهند گفت پشت دیوارها و در سلول ها با آنها چه کردند. به همین دلیل، همزمان با حفظ جنبش اعتراضی، باید کارزای را برای دفاع از زندانیان سیاسی – بویژه زندانیان کودتا- به راه انداخت. امضای نامه به دبیرکل سازمان ملل که دو پرفسور آلمانی مبتکر آن شده اند، گامی است دراین جهت.
فیلم دلناز آبادی درباره قتل عام 4500 زندانی سیاسی در تابستان سال 1367 را با هدف ضرورت جلوگیری از تکرار آن فاجعه از اینجا ببینید!