این سطرها را درحالی می نویسم که قلبم پر از اندوه و دستانم در حال نگارش میلرزند؛ با شما هستم مظلومهای عاشق، شما که جرمتان تنها اعتراض به رایی بود که از شما دزدیدند اما خفاشهای خونخوار چنان مظلومانه شما را در خاک و خون کشیدند که کسی نداسنت که سرانجامتان چه شد.
کجایید ای عاشقان سبزی و صلالبت ، به راستی می دانید مادران و فرزندان و همسرانتان در انتظار شما بمانند ، برخیزید تا نشان دهید دجالان زمان با شما چه کرده اند و چه مظلومانه به خاک سپرده شده اید!
و سرانجام بهشت زهرا و قطعه ای بی نام و نشان و ستاره هایی که بی نام و نشان در خاک سرد آن آرمیده اند؛ چرا ؛ خدایا چرا؛ مگر این جوانان چه کرده اند؛ مگر جرمشان چه بود که حتی پیکرهای پاکتانت را از عزیزانتان دریغ می کنند.
آری آنان حتی از جسم های پاک و خونین آلودتان می ترسند ، برخیزید که که روح ملت تشنه فریادهایتان است برخیزید ای شهیدان همیشه بی نام ونشن جنبش سبز، برخیزید این صاحبان قطعه های خاک بهشت .
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر