تو اگر بنشینی چه کسی برخیزد

این روزها سخن از درد گفتن کار زیاد سختی نیست ، اگر کمی اهل منطق و انسانیت باشی و تحت تاثیر دروغ های بی شرمانه رسانه های دیداری وشنیداری این ملک جفازده قرار نگیری و آزادانه اطلاعات را دریافت کنی از اینکه در این مملکت نفس می کشی در رنج خواهی بود؛ به ویژه زمانی که می بینی جوانان عزیز وطن، خواهران و برادرانت در زندان سفاکان قرن، طعم تلخ تجاوز ، دشنام و کتک را می چشند از خود شرم می کنی که چرا در خانه نشسته ای و ظلم بی حد وحصر مدعیان دروغ ارتباط با امام زمان و اسلام را تحمل می کنی و دندان را بر جگر و وجودت می فشری ، به راستی چرا سهم این ملت و مملکت باید اینچنین باشد، مگر ما صاحبان اولین علوم مملکت داری نیستیم ، مگر کشور ما روزگاری آرزوی هر حکمرانی نبود که به وی اعتنا کند چرا ، چرا باید به چنین روزی بیفتیم که گروهی لامذهب به عنوان صاحبان دین و شریعت خون ملت را بمکند و بعد ادعا کنند که حکومتشان نایب بر حق علی و اولاد اوست .
به راستی تجاوز و ضرب وشتم مردم بیگناه و خون به ناحق ریختن زنان و مردان این سرزمین و نوجوانان 12 ساله سیره رسول و ائمه است.
دوستان اکنون زمان نشستن نیست بلکه باید برخاست و همچنان این آتش همیشه روشن را زنده نگهداشت ، و اکنون ورزشگاه آزادی بهترین مکان برای فریاد کشیدن و احقاق حق است.
دوستان؛ برخی از عزیزان که مانند هر انسان آزاده ای از این فجایع به داد آمده اند نا خواسته و بر اساس اینکه این آقایان را قبلا مجسمه الهی قلمداد می کردند طبیعتا اسلام را زیر سوال بردند اما در واقع امر دوستان این اسلام نیست که ظلم میکند بلکه این مدعیان دروغین هستند که اسلام را بدنام کرده اند و با اعمال نادرست خود اسلام را زیر سوال برده اند .